Surowiec: Ziele bylicy pospolitej – Herba artemisiae vulgaris, Korzeń bylicy pospolitej – Radix artemisiae vulgaris.
Skład chemiczny: Ziele zawiera inulinę, olejki eteryczne, związki goryczowe, śluz, cukry, żywice, kwasy organiczne, sterole oraz sole mineralne. W korzeniu natomiast znajduje się inulina, olejki eteryczne, śluz, żywice, garbniki, farneol, triterpeny.
Zastosowanie:  pobudza wydzielanie soków trawiennych oraz ułatwia przyswajanie pokarmów przez usprawnienie trawienia. Ponadto obniża napięcie dróg żółciowych ułatwiając tym przepływ żółci do dwunastnicy, zwiększając zarazem ilość wytwarzanej żółci. W dużych dawkach działa toksycznie na glisty i owsiki. Ma też działanie słabo moczopędne, pobudza krwawienia miesięczne. Działa także tonizująco na naczynia krwionośne. Stosowane jest w nieżytach żołądka i i jelit, wzdęciach, bólach gastrycznych wywołanych skurczem, biegunkach, niedokwaśności treści żołądkowej, a także nieregularnych i skąpych krwawieniach miesięcznych. Niektórzy ponadto polecają ją w zaparciach i biegunkach oraz chorobach zakaźnych i skórnych. Zewnętrznie stosowane jest do kąpieli w chorobie reumatycznej.